C360 dane techniczne – parametry i specyfikacja

Szukasz konkretnych danych technicznych Ursusa C-360? Z tego artykułu poznasz parametry silnika, napędu, hydrauliki i wyposażenia obu generacji tego ciągnika. Dzięki temu łatwiej ocenisz, czy C-360 pasuje do twojego gospodarstwa.

Jak powstał Ursus C-360?

W kwietniu 1976 roku Zakłady Mechaniczne Ursus w Warszawie uruchomiły seryjną produkcję ciągnika Ursus C-360. Nowy model zastąpił zmodernizowaną wersję C-355 oznaczoną jako C-355M, która była przejściowym etapem przed wprowadzeniem pełnej konstrukcji C-360. Producent wykorzystał doświadczenia z wcześniejszych modeli, ale wyraźnie podniósł parametry użytkowe i trwałość podzespołów.

W latach 1976–1994 powstało około 282 000 sztuk C-360, co uczyniło go jednym z najbardziej rozpoznawalnych ciągników w polskich gospodarstwach. Model oferowano w wersjach bez kabiny oraz z kabiną, często wyposażoną w siedzenie Grammera, co wyróżniało sześćdziesiątkę na tle starszych konstrukcji. C-360 stał się ciągnikiem średniej mocy do codziennych prac polowych, transportu i obsługi maszyn rolniczych.

Po latach przerwy, w 2015 roku spółka Ursus S.A. z Lublina wprowadziła na rynek tzw. drugą generację C-360. Nowy ciągnik zachował nazwę i przeznaczenie, ale otrzymał nowoczesny silnik Perkins, napęd 4×4 i inną skrzynię biegów. Produkcja tej wersji trwała do 2017 roku i była próbą odświeżenia legendarnego oznaczenia w realiach współczesnej techniki.

C-360 dane techniczne pierwszej generacji

Klasyczna sześćdziesiątka to ciągnik klasy uciągu 0,9 z napędem 4×2. Oferuje maksymalną prędkość jazdy około 25,4 km/h

Silnik S-4003

Pod maską C-360 pracuje silnik S-4003, czterocylindrowa jednostka wysokoprężna chłodzona cieczą. Pojemność skokowa wynosi 3121 cm³, a średnica i skok tłoka to 95×110 mm. Stopień sprężania na poziomie 17:1 zapewnia dobre spalanie oleju napędowego i pewny rozruch przy niższych temperaturach, szczególnie gdy układ paliwowy jest w dobrym stanie.

Moc znamionowa tego silnika to 38,2 kW, czyli około 52 KM przy prędkości obrotowej 2200 obr./min. Maksymalny moment obrotowy sięga około 190 Nm przy 1500–1600 obr./min, co dobrze pasuje do pracy z pługiem, broną talerzową czy przyczepą. Jednostkowe zużycie paliwa przy mocy znamionowej wynosi około 265 g/kWh, co przekłada się na maksymalnie 10,2 kg paliwa na godzinę przy pełnym obciążeniu.

Silnik S-4003 z pompą wtryskową P24-49 produkcji PZL-Mielec uchodzi za trwały i prosty w naprawie, a dostępność części zamiennych w Polsce nadal jest bardzo dobra.

Podczas pracy ciśnienie oleju w silniku utrzymuje się w granicach 1,5–5,5 kG/cm², co przy regularnej wymianie oleju pozwala zachować długą żywotność jednostki. Kolejność zapłonów 1–3–4–2 jest typowa dla czterocylindrowych silników rzędowych, co ułatwia diagnostykę i ustawianie pompy wtryskowej. Wiele egzemplarzy pracuje w gospodarstwach od kilkudziesięciu lat, co potwierdza odporność konstrukcji na intensywne użytkowanie.

Układ napędowy i skrzynia biegów

Ursus C-360 pierwszej generacji ma napęd 4×2 z nienapędzaną, sztywną osią przednią zamocowaną wahliwie na sworzniu. Taka konstrukcja dobrze znosi pracę na nierównym terenie, choć w ciężkich warunkach glebowych brak przedniego napędu wymaga rozsądnego doboru osprzętu i balastowania. Mechanizm kierowniczy jest śrubowo-kulkowy, co daje dość lekkie prowadzenie jak na realia swojej epoki.

Skrzynia biegów jest niesynchronizowana i wyposażona w reduktor, dzięki czemu ciągnik ma 10 biegów do przodu i 2 do tyłu. Zmiana przełożeń wymaga wyczucia i umiejętnego wysprzęglania, ale w zamian użytkownik otrzymuje prosty i wytrzymały układ. Mechaniczna blokada mechanizmu różnicowego na tylnej osi poprawia trakcję w polu, szczególnie przy orce i pracy na miękkiej glebie.

Hamulce robocze są hydrauliczne, bębnowe, działające niezależnie na oba tylne koła, co pozwala na sterowanie promieniem skrętu podczas pracy z przyczepą lub maszyną zawieszaną. W nielicznych egzemplarzach montowano także hamulec jednostronny na prawe koło, który zwiększał zwrotność przy manewrach na podwórzu. Maksymalna prędkość jazdy do przodu przy oponach 13-28 wynosi wspomniane 25,4 km/h, co wystarcza do codziennych zadań w gospodarstwie.

Hydraulika, TUZ i WOM

Hydraulika w C-360 opiera się na podnośniku z pompą o wydajności 20 l/min i ciśnieniu roboczym 12 MPa. Taki zestaw pozwala uzyskać udźwig 1200 kg na końcach dolnych dźwigni TUZ. Dla wielu maszyn z lat 80. i 90. to wystarczająca wartość, choć przy nowszych, cięższych agregatach uprawowych może okazać się graniczna.

Podnośnik współpracuje z TUZ kategorii II według ISO, co zapewnia zgodność z powszechnymi standardami zaczepiania maszyn rolniczych. Na pokładzie znajdziemy dwa szybkozłącza hydrauliki zewnętrznej, które pozwalają zasilać np. wywrot przyczepy lub siłowniki w maszynach zawieszanych. Ciągnik ma także WOM zależny i niezależny z prędkością 540 obr./min, co wystarcza do pracy z większością maszyn napędzanych wałkiem.

Standardowe zaczepy C-360 – górny transportowy, zaczep wahliwy i zaczep do przyczep jednoosiowych – sprawiają, że ciągnik dobrze radzi sobie zarówno w polu, jak i w transporcie po drogach lokalnych.

Dzięki połączeniu prostego TUZ, podstawowej hydrauliki zewnętrznej i klasycznego WOM ciągnik C-360 stał się bazą do obsługi rozrzutników obornika, rozsiewaczy nawozów, opryskiwaczy, siewników czy pras kostkujących. Wielu użytkowników montuje także dodatkowe szybkozłącza lub modernizuje rozdzielacz hydrauliczny, aby lepiej dopasować maszynę do współczesnych narzędzi.

Masa, ogumienie i gabaryty

Masa C-360 bez obciążników wynosi około 2170 kg, natomiast w wersji gotowej do pracy z płynami eksploatacyjnymi i pełnym wyposażeniem sięga około 2700 kg. Takie proporcje masy do mocy sprawiają, że ciągnik jest stosunkowo lekki jak na swoją klasę, co ogranicza ugniatanie gleby, ale czasem wymaga dodatkowego dociążenia kół. Wielu rolników stosuje obciążniki na tylnych kołach lub przednim wsporniku, aby poprawić uciąg z ciężkim pługiem.

Standardowe ogumienie to 6.00-16 na przedniej osi i 14,9/13-28 na osi tylnej. Taki zestaw dobrze sprawdza się na polskich glebach średnich i lżejszych, a szeroka oferta bieżników pozwala dobrać opony do charakteru pracy. Prosta budowa ciągnika i niewielkie gabaryty ułatwiają manewrowanie w ciasnych obejściach gospodarskich, w sadach czy przy obsłudze budynków inwentarskich.

C-360 nowszej generacji – dane techniczne

Wersja C-360 produkowana w latach 2015–2017 w Lublinie to zupełnie inna konstrukcja niż klasyczna sześćdziesiątka, choć zachowuje zbliżoną moc i przeznaczenie. Najważniejsze zmiany to napęd 4×4, nowoczesny silnik Perkins 3100FLT, skrzynia Carraro z rewersem oraz znacznie wydajniejsza hydraulika. Dzięki temu ciągnik lepiej radzi sobie z cięższymi maszynami i wymogami współczesnego rolnictwa.

Silnik Perkins 3100FLT

Nowa generacja C-360 korzysta z trzycylindrowego silnika Perkins 3100FLT spełniającego normę emisji Euro IIIA. Pojemność skokowa wynosi 2893 cm³, a silnik jest turbodoładowany i chłodzony cieczą. Mimo mniejszej pojemności niż S-4003 jednostka Perkinsa generuje wyższą moc i moment, korzystając z doładowania i nowocześniejszej konstrukcji.

Moc znamionowa to 43 kW, czyli około 58 KM przy prędkości obrotowej 2100 obr./min. Maksymalny moment obrotowy sięga około 230 Nm już przy 1300 obr./min, co zapewnia lepszą elastyczność pod obciążeniem. Niższe obroty przy maksymalnym momencie oznaczają spokojniejszą pracę jednostki i często mniejsze zużycie paliwa w typowych zadaniach polowych.

Napęd 4×4 i skrzynia Carraro

Nowa C-360 ma napęd 4×4 z przednią osią wyposażoną w zwolnice planetarne, co wyraźnie zwiększa trakcję w polu. Przedni napęd pomaga przenieść moc silnika na glebę, szczególnie przy pracy z ciężkimi maszynami uprawowymi lub podczas jazdy po mokrym terenie. Mechanizm kierowniczy jest już hydrostatyczny, co zapewnia lekkie i precyzyjne sterowanie nawet przy zamontowanym ładowaczu.

Skrzynia biegów marki Carraro ma mechaniczny rewers i oferuje 12 biegów do przodu oraz 12 biegów do tyłu. Taki układ pozwala dobrać prędkość jazdy bardzo dokładnie do wykonywanej pracy, a rewers ułatwia manewry na podwórzu i przy pracy z ładowaczem czołowym. Blokada mechanizmu różnicowego na tylnej osi jest nadal mechaniczna, co zapewnia pewne działanie i łatwą obsługę w trudnych warunkach.

Hamulce robocze w nowszej C-360 są tarczowe, mokre, sterowane mechanicznie, co poprawia trwałość i skuteczność działania w porównaniu z bębnami w starej generacji. Hamulec postojowy jest mechaniczny i sterowany ręcznie. Na plus działa także instalacja pneumatyczna hamulców przyczep w układzie 1/2-obwodowym, która pozwala bezpiecznie współpracować z nowszymi przyczepami.

Hydraulika, TUZ i wyposażenie

Hydraulika nowszej C-360 to zauważalny krok naprzód. Pompa ma wydajność 35 l/min przy ciśnieniu 18 MPa, co przekłada się na udźwig TUZ rzędu 2650 kg na końcach dolnych dźwigni. To ponad dwukrotnie więcej niż w klasycznej sześćdziesiątce, dlatego ciągnik lepiej sprawdza się z cięższymi agregatami uprawowymi i nowoczesnymi maszynami zawieszanymi.

W nowszej C-360 zastosowano 4 szybkozłącza hydrauliki zewnętrznej, a w opcji także szybkozłącza z przodu, co rozszerza możliwości współpracy z ładowaczami, chwytakami czy maszynami składanymi hydraulicznie.

Utrzymano TUZ kategorii II, więc ciągnik jest zgodny z popularnymi maszynami rolniczymi. Wał odbioru mocy oferuje dwie prędkości: 540/1000 obr./min, a sprzęgło WOM ma niezależne sterowanie ręczne. W standardzie znajdziemy górny zaczep transportowy etażowy oraz przedni WOM, natomiast w opcji mógł być montowany zaczep rolniczy, TUZ hakowy oraz zestaw obciążników przednich i tylnych.

Nowsza C-360 ma także bogatsze wyposażenie komfortu. W opcji można było spotkać klimatyzację, lampę ostrzegawczą typu kogut, inne rozmiary ogumienia (np. 320/70R24 z przodu i 480/70R30 z tyłu) oraz bardziej rozbudowaną instalację elektryczną. Masa tej wersji bez obciążników to około 3150 kg, więc ciągnik jest wyraźnie cięższy i stabilniejszy od pierwowzoru.

Jak porównać obie generacje C-360?

Przy zestawieniu parametrów starej i nowej C-360 widać, że obie wersje celują w podobny zakres mocy, ale różnią się konstrukcją i możliwościami. Klasyczna sześćdziesiątka to prostota, niskie koszty utrzymania i łatwe naprawy w każdym warsztacie. Nowsza generacja oferuje natomiast wyższy udźwig, napęd 4×4 i lepsze warunki pracy operatora.

Dla przejrzystości warto zestawić wybrane dane w formie krótkiej tabeli porównawczej:

Co w praktyce oznaczają te liczby dla rolnika planującego zakup ciągnika w tym segmencie? Dla jednego użytkownika ważniejsza będzie prostota konstrukcji i tanie części do starej wersji. Inny postawi na wydajniejszą hydraulikę i napęd na cztery koła, które przy ciężkiej pracy w polu realnie oszczędzają czas.

Przed wyborem konkretnego egzemplarza C-360 – niezależnie od generacji – warto zwrócić uwagę na kilka elementów technicznych:

• stan silnika, poziom dymienia oraz łatwość rozruchu na zimno,
• sprawność skrzyni biegów, działanie rewersu (w nowej generacji) i brak zgrzytów przy zmianie przełożeń,
• wydajność hydrauliki, szybkość podnoszenia i utrzymywanie pozycji przez podnośnik,
• stan układu kierowniczego i hamulców, w tym działanie hamulców przyczep w wersji z pneumatycznym układem,
• zużycie ogumienia oraz ewentualne wycieki z mostów, zwolnic i siłowników.

W codziennej pracy znaczenie mają nie tylko suche dane techniczne, ale też dopasowanie ciągnika do zadań w gospodarstwie. Inne oczekiwania ma właściciel małego gospodarstwa, który szuka uniwersalnej maszyny do wszystkiego, a inne rolnik, dla którego C-360 będzie tylko ciągnikiem pomocniczym do lżejszych prac.

Jeśli porównujesz C-360 z innymi modelami Ursusa, takimi jak C-4011, C-350, C-355, C-355M czy C-360 3P, dobrze jest spojrzeć nie tylko na moc i pojemność silnika, ale także na parametry hydrauliki oraz prędkość obrotową WOM. Ułatwi to dobór ciągnika do konkretnych maszyn, na przykład pras, siewników czy rozsiewaczy.

W praktyce wielu rolników tworzy krótką listę zadań, do których ma pracować C-360, i dopiero do niej dobiera wersję ciągnika oraz ewentualne modyfikacje:

• orkę i uprawę przedsiewną z pługiem oraz agregatem,
• prace transportowe z przyczepami po polu i drogach lokalnych,
• obsługę maszyn zielonkowych, pras, przyczep samozbierających,
• prace z ładowaczem czołowym przy załadunku obornika czy bel,
• obsługę rozsiewaczy, opryskiwaczy i innych maszyn zawieszanych.

Dopiero takie zestawienie zadań z parametrami ciągnika – mocą, udźwigiem, wydajnością pompy i rodzajem napędu – pokazuje, która wersja Ursusa C-360 będzie w danym gospodarstwie najlepszym wyborem na wiele kolejnych sezonów.